خاطراتی از همکاری استادان لطفی و شجریان از زبان محمدرضا لطفی در اصفهان آخر، شجریان صدا را آن چنان رها کرد که سالن به لرزه درآمد. اگر بگویم شجریان برابر با قدرت سوز صدای طاهرزاده کار کرد اغراق نکردهام. من هم به حالی رسیدم که به شیوه درویش خان ساز زدم...
«چشمهی نوش» را در عرض یک هفته با آقای شجریان ساختیم و اجرا کردیم. در فرانسه به هتل رفتیم و با هم زندگی کردیم. من میتوانستم به منزل آشنایانم بروم اماترجیح دادم به هتل بروم. آقای شجریان را محمدرضا صدا میزنم. میگفتم «محمدرضا اینجا را اینطوری بخوانی عالیتر میشود. او هم به من میگفت اینجا را این طوری بزن. تبادل نظر میکردیم. زبان همدیگر را هم در ردیف و موسیقی ایران میشناسیم. بدون طراحی آنچنانی و در عرض یک هفته، چشمهی نوش را آماده و اجرا کردیم. میگفتم محمدرضا، فرود اینجا را تغییر بدهیم. قبلاً در راستپنجگاه، اینطوری فرود آمدهای. بهتر است این طوری فرود بیایی در ردیف میرزا عبدالله هم هست و کار بسیار جدیدی است. گوشهی راست قدیم را پیشنهاد و اجرا کردیم. در چشمه نوش، سه چهار حادثه نو اتفاق افتاده است.
در حاشیهی کنفرانس خبری استاد محمدرضا لطفی پیش از اجرای کنسرت آذرماه در تهران
منبع: خبرآنلاین به نقل از موسیقی م
جاودان نامند کسانی که برای هنر این سرزمین تلاش می کنند.درود بر همه آنها