ما بر این باور هستیم که باید در برابر باغبانانی که ریشه‌های ما را آبیاری کرده‌اند و نهال وجودمان را با خاک و ریشه، محکم و استوار نگه می‌دارند، متواضع و قدردان باشیم. ما بر این باور هستیم که باید به پاسداشت ایثار آن‌ها که برای ریشه‌های ما و برای سالم و جاودان ماندن ریشه‌های ما، خون دل خوردند، کاری کنیم. ما بر این باور هستیم که باید ریشه‌های خود را بشناسیم و گرامی بداریم. روزگاری که ما در آن زندگی می‌کنیم، از بسیاری جهات قابل تحسین است. علم بشری و فناوری‌هایی که می‌کوشند جلوه‌ی کاربردی این علم باشند، زندگی را برای ما راحت‌تر کرده‌اند. زیبایی‌شناسی و هنرشناسی ما نیز پیشرفت‌های چشمگیری داشته است. اما به موازات این وقایع پسندیده، هرج و مرج و طوفانی نیز به پا شده است: طوفان فکری و فرهنگی. در این طوفان، تجربه به ما ثابت کرده است که همه‌ی نهال‌ها دوام نمی‌آورند و همه‌ی درخت‌ها تنومند باقی نمی‌مانند، چه بسیار باغ‌ها که در این طوفان ویران شدند. اما ما بر این باور هستیم که پارسی‌زبانان ایرانی که از پس قرن‌ها حمله و چپاول فرهنگی،‌ باغ‌های اندیشه و احساسشان سرنگون نشد، امروز نیز نبایستی سرنگون شود. در این میان، ما بر این باور هستیم که باید قدردان آن‌ها فارسی‌زبانان و ایرانیانی باشیم که می‌کوشند نه با شمشیر و خون و فریاد، بلکه با شعر و سرود و آواز، فرهنگ تحسین‌برانگیز تمدن ما را زنده نگه‌ دارند، و نه فقط آن را در میان نسل‌های تازه‌ی ایران گسترش دهند، بلکه چشم‌های جهانیان را نیز به این «گربه‌ی شرقی‌» بدوزند و آن‌ها را وادار کنند که با احترام درباره‌ی آن صحبت کنند.

بر پایه‌ی همین باورهاست که ما تصمیم گرفتیم تا ذهن و ضمیر خود را به فرهنگ و علم روز مجهز کنیم، و همسو با روح زمانه، سایت «www.ShajarinFans.com» را برای پاسداشت تلاش‌های فرهنگی استاد محمدرضا شجریان به راه اندازیم.

در باور ما، محمدرضا شجریان را نباید فقط با صدایش، با لحنش، با اوج و فرود آوازش، و با نت‌خوانی صحیح و تکنیک فوق‌العاده‌اش سنجید، بلکه ما شجریان را یک جریان فکری خاص در هنر ایران می‌دانیم. ما بر این باوریم که کارنامه‌ی پنجاه ساله‌ی این استاد بی‌بدیل آواز و موسیقی ایرانی، نشانگر نوعی تفکر درباره‌ی هنر و به خصوص هنر فارسی است. شجریان، در طول بیش از چهار دهه درخشش در قلب‌های همه‌ی ایرانیان داخل و خارج از کشور، همواره پیام آور انسانیت، مهر، و اندیشه بوده است. ما معتقدیم به جای این‌که صدای شجریان را تحلیل کنیم، باید شعرهایی که انتخاب می‌کند و می‌خواند را تحلیل کرد. باید عشقی که در قلبش برای موسیقی ایرانی موج می‌زند را تحسین کرد، و باید تلاشش را برای زنده نگه داشتن هنر فارسی به شکل متعالی آن، به گونه‌ای که از ابتذال، شهوت، مستی و لاقیدی، و تعصب، به دور باشد گرامی داشت. کسی نمی‌داند از چه زمانی و بر پایه‌ی چه استدلالی، مردم تصمیم گرفتند که لقب «استاد» را پیش از اسم شجریان بگذارند، اما می‌دانیم که امروزه فارسی زبانان بدون هیچ اجبار و کراهت، شجریان را استاد می‌نامند، و او را به فهرست اساتیدی که استادی‌شان را از قلوب مردم گرفتند اضافه نموده‌اند.

ما محمدرضا شجریان را نه فقط یک آوازخوان، بلکه یک هنرمند شریف و ستودنی می‌دانیم. هنرمندی که بی هیچ چشمداشتی، همه ساله موسیقی ایران را به چهارگوشه‌ی جهان می‌برد، و تمدن‌های دیگر را به شنیدن و درک آن دعوت می‌کند. هر ایرانی، به نوعی به او مدیون است. اگر امروزه در مجامع موسیقایی غربی و شرقی، هنر موسیقی ایران را یکی از پایه‌های تمدن موسیقایی بشر می‌دانند، و بر سیستم و تفکر حاکم بر آن غبطه می‌خورند، این نه فقط به خاطر تلاش شجریان است، اما زنده ماندن این فکر در جهان و یادآوری دوباره و دوباره‌ی آن، قطعاً در طول این سال‌ها بر دوش شجریان بوده است. استاد شجریان با پریایی کنفرانس‌ها و سخنرانی‌های متعدد در دانشگاه‌ها و فرهنگسراهای سراسر دنیا، محبت، مهر و عشق ایرانیان را به جهانیان نشان داد، جهانیانی که عادت کرده‌اند خشم، تعصب و نفرت ایرانیان را نگاه کنند.

گروه سایت ShajarianFans.com تصمیم گرفت تا دین خود را به این شخصیت محترم از طریق این سایت ادا کند. باشد که بتوانیم پایگاه و مرجع مناسبی برای پوشش اخبار، تصاویر و ویدیوها، مقالات، تحلیل‌ها و نقدها، کتاب‌ها و سایر اسناد صوتی، تصویری و مکتوبی باشیم که در مورد شجریان منتشر می‌شوند. تلاش ما این است که بتوانیم میعادگاه دلپذیری برای همه‌ی آ‌ن‌هایی که شجریان را دوست دارند و ارزش او را می‌دانند فراهم آوریم. البته که این کار ساده نبود. همت و تصمیم، و در کنار آن پشتکارو ایستادگی در برابر مشکلاتی که هرگز فکر نمی‌کردیم رخ بدهند - اما دادند- باید وجود می‌داشت تا سایت،‌ به صورتی که امروز می‌بینید درآید. در این میان، پیام عشق و محبتی که از آوازهای شجریان می‌گرفتیم، انگیزه‌ دهنده‌ی مابود.

در پایان این یادداشت، لازم است تا از شرکت محترم ... به خاطر درک صحیح از چرایی و روایی این تصمیم، و پشتیبانی آن‌ها از این سایت، تشکر کنم. ما برای همه‌ي دوستداران فرهنگ ایران، و علاقه‌مندان به هنر، و همه‌ی کسانی که برای انسانیت ارزشی فراتر از همه‌ی تعصبات دیگر متصور هستند، احترام قائلیم، و از تلاش‌ها و کمک‌های آن‌ها در این راه سپاسگزاریم.

لازم است در این‌جا اشاره کنم که گروه همکاران در این سایت، به همه‌ی فرهنگ‌ها، تمدن‌ها و تفکرهای بشری احترام می‌گذارند، و سر خصومت و جنگ و عناد با هیچ نژاد، قبیله، رنگ و مذهبی ندارند. اگر ما کوشش می‌کنیم تا شعر شیرین فارسی و آواز روح‌بخش ایرانی زنده بماند، این نه به این معنی است که ما مخالف جهان چندصدایی و متکثر امروزی هستیم، بلکه به این معناست که مایلیم صدای ما نیز در این سرود زیبای ملت‌ها شنیده شود، و ایران ما نیز صدایش در این دنیای چندصدایی بلند باشد. ما خواهان خفقان و مرگ صداهای دیگر نیستیم و برای نابودی هیچ موسیقی و فرهنگی تلاش نمی‌کنیم،‌ بلکه بر این باوریم که موسیقی، چنان‌چه از ذهن و ضمیری عاشق برخاسته باشد، و پیامی درخور تأمل برای انسان‌ها داشته باشد، قطعاً ارزشمند است. هدف ما صرفاً این است که در غیاب تلاش‌های لازم و بایسته‌ی دولتی - که در اکثر نقاط جهان وجود دارد - آن موسیقی را که روح و روانمان را آرامش می‌بخشد، و آن هنرمند دوست‌‌داشتنی را که باعث سربلندی و افتخار ما در جهان شده است، در این محیط متکثر و چندفرهنگی، مورد حمایت قرار دهیم. ما خواهان سکوت گروه سرود فرهنگ‌های جهانی نیستیم،‌ بلکه بر عکس، آرزوی روزی را داریم که فرهنگ و موسیقی ایرانی نیز عضوی مؤثر و فعال در این گروه باشد، و در این سرود جمعی ما نیز مشارکت کنیم، نه این‌که منفعلانه تماشاگر باشیم.