با سلام و سپاس...
نظر مربوط به پست قبلی ...
در ایامی که به بهانه ی کنسرت استاد شجریان و گروه شهناز در تهران بودم ، موفق شدم این تئاتر زیبا و تاثیر گذار را که در سالن اصلی تئاتر شهر اجرا می شد ، ببینم.

در مورد کارگردانی و نیز نقش آفرینی تاثیر گذار بازیگران این نمایش ، باید به آن ها تبریک گفت.
تعریف جدید (و تا حدودی سوررئال) از چیستی "عشق" و روابط انسان ها با یکدیگر و چگونگی برقراری ارتباط میان انسان ها ، اهم مواردی بود که در این نمایش به مخاطب عرضه می شد.
در سکانس پایانی ، بر این حقیقت (و مخصوصا از دیدگاه بنده با تاکید بر کلمه "حقیقت" در مورد برقراری روابط عاطفی میان انسان ها و شکل گیری "عشق") تاکید داشت که "عشق" زمینه ی آشنایی پیشین دارد ؛ به طوری که هنگام دیدن معشوق و برقراری ارتباط با او ، در حقیقت او را "به خاطر می آوریم" که این موضوع ، بیت زیبا و تاثیر گذار سعدی شیراز را به یاد می آورد:
"بیرون نشود عشق توام تا ابد از دل کاندر ازلم حرز تو بستند به بازوی"

اما در ارتباط با موسیقی این نمایش...
باید اعتراف کنم با دیدن اسم استاد "حسین علیزاده" به عنوان آهنگساز این نمایش که در تابلوی تبلیغاتی نمایش "مهمانسرای دو دنیا" مقابل تئاتر شهر نوشته شده بود ، تصمیم به دیدن این نمایش گرفتم ؛ وگرنه شناختی از کارگردان (که انصافا کارگردان خوبی است) و نیز بازیگران نداشتم...
موسیقی این نمایش اما نه بر اساس ساخت ملودی و بسط و پرورش آن ، بلکه با الهام از سکانس ها و حوادث مختلفی که در جای جای این نمایش اتفاق می افتاد ، ساخته شده بود.در حقیقت موسیقی این نمایش ، از لحاظ ملودی پردازی و تنوع و غنای ملودیک (و یا ریتمیک) چیز زیادی نداشت ؛ به جز یکی دو تکنوازی سه تار(اگر اشتباه نکرده باشم) و در حقیقت فضای تئاتر و ارائه ی آن ایجاب میکرد که موسیقی فقط به عنوان پایه و همراه و در جهت کمک به فهم داستان پیش رود.

برداشت صحیح و منطقی آهنگساز از درون مایه و کلیت نمایش نامه ی "امانوئل اشمیت" و نیز تطبیق آن با نحوه ی کارگردانی و نمایش بازیگران که منجر به ساخت موسیقی کم ، اما بسیار تاثیرگذار این نمایش شده بود ، با کارگردانی خوب آقای سلیمی ، به درستی با صحنه پردازی و نورپردازی و بازی خوب نقش آفرینان این تئاتر ترکیب شده بود ؛ به گونه ای که واقعا بیننده را مجذوب و مبهوت در پیگیری داستان می کرد.
مخصوصا موسیقی به برجسته کردن مفاهیم و حالاتی چون غم ، شادی ، بهت ، ترس ، انتظار ، اضطراب و ... و دقت هرچه بیشتر در درک این مفاهیم کمک بسیار زیادی میکرد.

به عنوان اولین تجربه در ساخت موسیقی برای تئاتر توسط استاد گران قدر حسین علیزاده ، باید اعتراف کرد که او موفق بوده و به نظر من باید تعصب را کنار گذاشت و گفت موسیقی در تار و پود وجود علیزاده تنیده شده و به قول خودش "به هر چیز که نگاه می کند ، از آن صدا را می شنود و خود را به آن می سپارد"...
او را بی اندازه دوست دارم و با عشق به او زندگی میکنم...

با امید به شکوفایی هرچه بیش تر هنر والای "تئاتر" و نیز موسیقی تئاتر در مملکت ما ...
ارادتمند همه ی شجریانی ها :جواد یعقوبی
...پیروز و سربلند باشید...

خيلي خوشحالم و از صميم قلب آرزو ميكنم كه اين كنسرتها هميشه تداوم داشته باشه
و براي استاد آرزوي سلامت و طول عمر دارم .

استاد بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود

خيلي خوشحال شدم !
خيلي خيلي ...

هزار هزار سلام و ارزوی سلامتی تقدیم به استاد بی بدیل موسیقی ایرانی

استاد افتخار همه افاقی و منظور منی

شجریان معجزه خداوند در زمین است

هزار جان گرامی فدای هر قدمت
صدای زیبای استاد مهربان به دلها اشتیاق به وصلی بیکرانه است.از احساسی که بر دل همگان نشسته وهیچ کس را توان بازگفتنش نیست را من به خودت میگویم.با حضور شما جناب استاد خدا را دوست دارم.بغضی بس زیبا از علاقه ای دور مرا میبرد با خود تا اوج قله دوردستهای طنین دلنشین شما .

سلامی چو بوی خوش آشنایی به شما استاد گرانقدر که دل های ما عاشقان موسیقی اصیل ایرانی را تسخیر کرده اید با آرزوی سلامتی و عمر طولانی برای شما یک تقاضای دور در غرب کشور هم کنسرت اجرا کنید.

با درود بی پایان به بزرگتری خنیاگر عالم معنا.
از این خبر بسیار مسرور شدم و برای ایشان آرزوی سلامتی روز افزون می کنم.

امیدوارم خداوند به این پیشروی بی رغیب عمری دوباره بخشد.

از او چگونه توان گفت که گفتن نتواند
شجریان تک ستاره آسمان موسیقی است همچنانکه بوده و هست و خواهد بود ، بوده و هست و خواهد بود

فقط میگم استاد از صدای شما خاطرات زیادی دارم.خیلی دوستون دارم