قطعهی ترکمن، ساختهای از آهنگساز بزرگ موسیقی ایران، استاد حسین علیزاده است. در آلبوم فریاد (انتشارات دلآواز ۱۳۸۲)، آوازی همراه این قطعه اجرا میشود. شعر این آواز، سرودهی مرحوم، فریدون مشیری است. قالب شعر، نیمایی است و در بحر رمل (رکن فاعلاتن) سروده شده است. شعر: فریدون مشیری | ساختهی: حسین علیزاده آواز: محمدرضا شجریان | تار: حسین علیزاده | کمانچه: کیهان کلهر | تنبک: همایون شجریان
مشت میکوبم بر در، پنجه میسایم بر پنجرهها، من دچار خفقانم، خفقان. من به تنگ آمدهام از همه چیز! بگذارید هواری بزنم: - آی! با شما هستم! این درها را باز کنید! من به دنبال فضایی میگردم: لب بامی، سر کویی، دل صحرایی که در آنجا نفسی تازه کنم، آه! میخواهم فریاد بلندی بکشم که صدایم به شما هم برسد! من هوارم را سر خواهم داد! چارهی درد مرا باید این داد کند از شما "خفتهی چند"! چه کسی میآید با من فریاد کند؟ [فریدون مشیری]
لینک غیر مستقیم است حـــجـــم: ۱،۲ مــگابایت
دربارهی فریدون مشیری از وبسایت شخصی وی
فریدون مشیری در سیام شهریور ۱۳۰۵ در تهران به دنیا آمد. در خانواده او همیشه زمزمه اشعار حافظ و سعدی و فردوسی به گوش میرسید. مشیری سالهای اول و دوم تحصیلات ابتدایی را در تهران بود و سپس به علت ماموریت اداری پدرش به مشهد رفت و بعد از چند سال دوباره به تهران بازگشت و سه سال اول دبیرستان را در دارالفنون گذراند و آنگاه به دبیرستان ادیب رفت.
به گفته خودش: «در سال ۱۳۲۰ که ایران دچار آشفتگیهایی بود و نیروهای متفقین از شمال و جنوب به کشور حمله کرده و در ایران بودند ما دوباره به تهران آمدیم و من به ادامه تحصیل مشغول شدم. دبیرستان و بعد به دانشگاه رفتم. با اینکه در همه دوران کودکیام به دلیل اینکه شاهد وضع پدرم بودم و از استخدام در ادارات و زندگی کارمندی پرهیز داشتم ولی مشکلات خانوادگی و بیماری مادرم و مسائل دیگر سبب شد که من در سن ۱۸ سالگی در وزارت پست و تلگراف مشغول به کار شوم و این کار ۳۳ سال ادامه یافت. در همین زمینه شعری هم دارم با عنوان عمر ویران “. مادرش اعظم السلطنه ملقب به خورشید به شعر و ادبیات علاقهمند بوده و گاهی شعر می گفته، و پدر مادرش، میرزا جواد خان مؤتمنالممالک نیز شعر میگفته و نجم تخلص میکرده و دیوان شعری دارد که چاپ نشده است.
مشیری سرودن شعر را از نوجوانی و تقریباً از پانزده سالگی شروع کرد.
وی توجه خاصی به موسیقی ایرانی داشت و در پی همین دلبستگی طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ عضویت در شورای موسیقی و شعر رادیو را پذیرفت، و در کنار هوشنگ ابتهاج، سیمین بهبهانی و عماد خراسانی سهمی بسزا در پیوند دادن شعر با موسیقی، و غنی ساختن برنامه گلهای تازه رادیو ایران در آن سالها داشت. ” علاقه به موسیقی در مشیری به گونهای بوده است که هر بار سازی نواخته میشده مایه آن را میگفته، مایهشناسیاش را میدانسته، بلکه میگفته از چه ردیفی است و چه گوشهای، و آن گوشه را بسط میداده و بارها شنیده شده که تشخیص او در مورد برجستهترین قطعات موسیقی ایران کاملاً درست و همراه با دقت تخصصی ویژهای همراه بوده است. این آشنایی از سالهای خیلی دور از طریق خانواده مادری با موسیقی وتئاتر ایران مربوط بوده است. فضلالله بایگان دایی ایشان در تئاتر بازی میکرد و منزل او در خیابان لالهزار (کوچهای که تماشاخانه تهران یا جامعه باربد در آن بود) قرار داشت و درآن سالهایی که از مشهد به تهران میآمدند هر شب موسیقی گوش میکردند. مهرتاش، مؤسس جامعه باربد، و ابوالحسن صبا نیز با فضلالله بایگان دوست بودند و شبها به نواختن سهتار یا ویولون میپرداختند، و مشیری که در آن زمان ۱۴-۱۵ سال داشت مشتاقانه به شنیدن این موسیقی دل میداد.“
فریدون مشیری در سال ۱۳۷۷ به آلمان و امریکا سفر کرد، و مراسم شعرخوانی او در شهرهای کلن، لیمبورگ و فرانکفورت و همچنین در ۲۴ ایالت امریکا از جمله در دانشگاههای برکلی و نیوجرسی به طور بیسابقهای مورد توجه دوستداران ادبیات ایران قرار گرفت. در سال ۱۳۷۸ طی سفری به سوئد در مراسم شعرخوانی در چندین شهر از جمله استکهلم و مالمو و گوتبرگ شرکت کرد.
با درود
این شعر به حدی زیبا سروده شده که گاهی اوقات در تنهاییم آن را با خود زمزمه می کنم.
استاد مشیری یادش زنده و روحش شاد باد
زنده و پایدار باد استاد شجریان که با صدای آسمانی و توانایی های بالایش این شعر مشیری را بلند آواز می دهد تا خفتگان را به لرزه اندازد .
پس رعایت قانون کپی رایت چطور می شود. مگر نه این که این قانون برای امثال ماست. بهتر نیست سایت فروش آلاین آثار استاد و همایون را معرفی کنیم.
www.delpakhsh.com
این کار شما چندان جالب نیست باید پاسخ بدهید.
شجریانیها:
پاسخ: دوست گرامی! هر دانلودی نقض حقوق مؤلف نیست. اولاً توجه داشته باشید کیفیت قطعهای که برای دانلود گذاشته شده است پایینتر از کیفیت نسخهی اصلی است. ضمن اینکه تعجب میکنم، شما چهطور قرار دادن یک آهنگ از یک آلبوم با ۱۷ بخش، را نقض حقوق مؤلف میدانید... لطفاً از آنچه که ایراد گرفتهاید مجدداً فکر کنید./ مطمئن باشید اگر ارائهی این آثار برای دانلود نقض حقوق هنرمندی و حقوق ناشر بود، پیش از همه، سایت شجریانیها با انتشار آن مخالف بود.
خیلی ناراحت شدید. اما درست برداشت نکردید نظر من به این تندی نیست. من نگفتم که شما حقوق استاد را نقص کردید
اما شاید بعضی ها ترغیب شده باشند که آلبوم را بخرند
شجریانیها:
پاسخ: دوست عزیز، امیدواریم سوء تفاهمی بین «شجریانیها» بهوجود نیامده باشد اما بخشی از نظر شما (معرفی سایت فروش آثار) در مطلب اعمال شد.
استاد شجریان و جناب مشیری آشنایی و دوستی نزدیکی باهم داشته اند و استاد در شعر معاصر اولین بار و بیشتر از شعر جناب مشیری استفاده کرده اند. البته در مورد همایون هم این قاعده صدق می کند.
در مجموعه ی شعر ( آه باران ) جناب مشیری در قطعه (صبح است) به بانگ خوش استاد اشاره می کند که:
صبحی چنین دمیده به گلبانگ آشتی _ هرگز نداشتی:
آواز مرغ عشق.
آواز
مرغ
عشق.
باران
بوی بهار نارنج
شیرین شکفته تر
جادوی شعر <حافظ>
بانگ خوش <سیاوش>
مضراب <پایور>
آه ای دل خراب!
دگر چه می طلبی از جهان؟ _شراب؟
<صبح است ساقیاقدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن >
نظرباسلوق درست است اما نه کاملا در مورد شما
" شاهکار زندگی من ........................................
[ آن شب] در حافظیه نمی دانم چه اتفاقی افتاد که بعد از گوشه ی «نهفت » که اوج دستگاه «نوا»ست و به «فرود» منتهی می شود، قرار بود «حسینی» را که خیلی نزدیک به «نهفت» است و با یک اختلاف کم و در همان پرده ی «نهفت» اجرا می شود، اجرا کنم؛
به علت وقوع وقایعی قبل از اجرای برنامه که مرا عصبانی کرده بود، به جای گرفتن پرده «حسینی» بی اختیار «عراق» را شروع کردم که قبل از اجرای گوشه ی «نهفت» آن را اجرا کرده بودم. "لطفی" هم که تار می نواخت یکباره متوجه اشتباه من شد. من از نگاه "لطفی" فهمیدم که چرا به جای «حسینی»، «عراق» را گرفته ام.بلادرنگ در اولین ثانیه های شروع «عراق» فکر کردم چگونه می توانم خودم را دوباره به «حسینی» برگردانم.
شاید در یک صدم ثانیه به فکرم رسید که با ادامه تحریر و فرود به «رهاب» و کشاندن «رهاب» به «شور» می توانم با پرده «شور» به «حسینی» برسم. تمام این فعل و انفعالات تنها با یک تحریر به وقوع پیوست که به راستی اصلاً تصورش را نمی کردم. اشتباه من آن چنان غیر منتظره بود که یک باره قلبم فرو ریخت، اما به هر تقدیر گلیم خودم را از آب کشیدم. "لطفی" هم از سرعت انتقال من تعجب کرد. اگر حمل بر خودستایی نکنید تصور نمی کنم خواننده ی دیگری در چنین شرایطی بتواند خودش را نجات بدهد. اگر از من بپرسید که شاهکار زندگی هنری من کدام است؟ به شما می گویم شاهکار من همان شب در حافظیه بود که با یک تحریر از «عراق» به «حسینی» برگشتم.
این در واقع برای من یک آزمایش نیز بود که از آن سربلند بیرون آمدم و این بدست نمی آید، مگر با تمرین های مداومی که من دارم و پیوندی که بین گوشه ها هست و در ذهن من محفوظند.
( روزنامه ی اطلاعات، سال 1356، مصاحبه توسط ابراهیمیان )
به نظر شما کسانی که داعیه بی نظیر بودن آن ها درآواز را دارید و شیدایشان هستید و شمایی که از هرگونه تخریب علیه استاد موسیقی ایران عبایی ندارید، شخص دیگری توان چنین کاری را دارد؟
آیا می دانید اجرای همین گوشه ها بدین سیاق و توالی حتی در شرایط عادی آوازی یعنی چه؟
آیا به واقع همان گونه که می فرمایید اطلاعاتتان از ردف های آوازی به اندازه ای هست
که بتوانید چنین بد گویی هایی از اسطوره آواز این مرز و بوم به زبان آرید؟
گرچه اينك دور اندوه است و درد
مرد بايد بود در اين راه ، مرد
يك نفس از مهرورزي وا ممان
يك قدم از شيوه خود وا مگرد
آه اي خو كرده با غمهاي سرد
بيگمان اين درد درمان مي شود
من يقين دارم كه نامهربان
از خطاي خود پشيمان مي شود!
--------
اول با تمام وجود تقديم به حضرت استاد شجريان و دوم به تمام شجرياني ها
هر چندآقای شجریان استاد بی نظیر موسیقی است اما وصد اما که کاش وارد مسایل سیاسی نمیشد کاش به همان تز دهه سصت وهفتاد خود پایبند بود هر چند تز هنر برای هنر تزی استعماری است اما عدم ورود به مسایل سیاسی بهتر از تقابل با بخشی از مردم و خوشحالی اجنبی است
هفتهی یکم؛
دربارهی فریدون مشیری
اي كاش از اين سايتتون ميشد دو تا نت دانلودكرد.
