دوست دارم جهان را درخت را کوه را آب را. دوست دارم کوچهباغی را که صدای روشن شاعری سبز را تا فهم روشن خدا میبرد. و نسیمی را که هر روز به دشت سلام میکند و زودتر از خورشید روی تازهی صبح را میبوسد. دوست دارم ستارهها را ماه را. شب را و صمیمیت نور را. و زبان گویای اشیا را که میگویند: سکوت نام خداست، سکوت سرشار از ناگفتههاست. و پرندهها و آسمان را. دوست دارم خواب را بیداری را صبح را و عصری که خورشید مثل سیب در آن غروب میکند. دوست دارم فروغ را سهراب را امید را. و صدایی را که بوی خدا میدهد و مثل اذان، عطر خوش ازل را در آغوش دارد؛ صدایی سرشار از طراوت بهار و صداقت شکفتن. صدایی که خورشید و درختها هم آن را میشنوند واز آن لذت میبرند و آسمان حیرتزده هر شب با ستارههایش تا صبح گوش به آن میخواباند. صدایی عجیب، عجیبتر از اتفاقی که به آن عشق میگویند و چشمهای تشنهی زندگی از آن تر است.
دوستت دارم ای دور ای نزدیک. ای کلمهی قشنگ که تمام کاتبان عالم آرزوی کتابتت را دارند. باور کن حافظ دیوانش را تنها برای تو امضا کرده است و آن را با شوق در طاقچهی بلند تاریخ نهاده است. مولانا نیز با صدای روشن تو نی را به نالههای عشق دعوت کرد. و مثنوی را چون دعایی به زلف تو آویخت تا هزار قونیه گردت سماع کنند.
دوستت دارم. گواهم همین سطرهای بالاست که ذرهذره مرا به اعتراف نشستهاند. مستان میدانند. در تو میخانهایست که آدمی را گریز از آن نیست و تا جامی از آن نزنی، خدا را حس نمیکنی. میخانهای بهنام ربنا که فلک را هم به رقص وا میدارد.
...
بیگمان مولوی اگر تو را میدید دامن شمس را رها میکرد.
درود بر استاد شجریان....
صدای استاد شجریان صدای زندگی ست....
آواز استاد شجریان آواز خداست....
صدای استاد شجریان صدای اهوراییست....
حنجره اش هدیه ایست از جانب نور حق....
بی شک استاد شجریان موهبتی الهی ست....
زنده باد استاد آواز ایران زمین تا ابد.....
بدرود تا درودی دیگر....
می خواهم دوستت داشته باشم.آرزوی بزرگی است،می دانم.می خواهم یک دم از نفس های تو باشم.هذیان غریبی است می دانم....تو نمی دانی این دل که پشت پیراهنی از گل سرخ پنهان است چقدر دلتنگ توست...اگر دیواره ی دهلیزهایش را ببینی که با نام تو تزیین شده،اگر صدای تند و هیجان آلودش را بشنوی آنگاه شاید کمی اورا درک کنی...تو نمی دانی این چشم که از میان تیرهای مزگان و کمان ابروان،عطر نفسهایت را دنبال می کند چقدر مشتاق دیدار توست...اگر خود را در آینه اش تماشا کنی و رودهای گرمی را که دمادم از آن جاری می شوند ببینی،آن گاه شاید کمی به او حق بدهی...کاش میدانستی که هر قطره ی باران،آینه ای است که می توانی علاقه ی مرا به خودت در آن ببینی....کاش می توانستم بگویم به قدر آسمانها و به اندازه ی زیبایی بهشت دوستت دارم.....من حتم دارم دستی که نخستین گل سرخ را لبخندزنان در زمین کاشت،خوب می دانست که یک روز انبوهی از آن تقدیم تو خواهد شد....چشم هایم را می بندم و از افق روی برمی گردانم.می خواهم آوای آسمانی تو در رگ هایم راه برود.می خواهم دوستت داشته باشم.آرزوی بزرگی است،می دانم...............
دوستت دارم ای دور ای نزدیک. ای کلمهی قشنگ که تمام کاتبان عالم آرزوی کتابتت را دارند. باور کن حافظ دیوانش را تنها برای تو امضا کرده است و آن را با شوق در طاقچهی بلند تاریخ نهاده است. مولانا نیز با صدای روشن تو نی را به نالههای عشق دعوت کرد. و مثنوی را چون دعایی به زلف تو آویخت تا هزار قونیه گردت سماع کنند.
دوستت دارم. گواهم همین سطرهای بالاست که ذرهذره مرا به اعتراف نشستهاند. مستان میدانند. در تو میخانهایست که آدمی را گریز از آن نیست و تا جامی از آن نزنی، خدا را حس نمیکنی. میخانهای بهنام ربنا که فلک را هم به رقص وا میدارد.
بیگمان مولوی اگر تو را میدید دامن شمس را رها میکرد.
استاد شجریان گوهر یکدانه ایست که در صدفی از نبوغ و تلاش مستمر و طولانی در بر هه ای خاص از زمان سفته و پروریده شده است.برای ما دوستداران هنر موسیقی آوازی موهبتی بی بدیل است که در زمانه ای زندگی می کنیم که می توانیم بدون واسطه از هنر متعالی استاد بهره مند و محظوظ گردیم.
آمدی کاتش در این عالم زنی وا نگشتی تا نکردی عاقبت
فراخوان تجلیل منظوم از صدای آسمانی استاد شجریان و ربنای ملکوتی ایشان در وبلاگ خطی ز دلتنگی .
آمادهي دریافت اشعار همه ی دوستان علاقه مند به استاد هستیم .
از این وبلاگ بازدید نمایید .
این شعرگونه از سروده های این بنده حقیر کثیرالتقصیر و المعاصی؛ در وصف استاد شجریان است. تقديم به تمام دوستداران استاد:
این تار بدون تو نوایش به چه آید؟
این دف همه هیهات و فغانش ز تو آید
این ناله جانسوز سه تار و غم بربط
این سوزِ نی و داغ کمانچه
از بهر فراغ از دم عیسی دمی توست
آن حنجره خنجره سان را بنوازان
تا پاره کند پرده ابریشمی تار دل من
تا عربده ای سر کنم از ساز وجودم
تا بشکنم این عهد دراز تن وروحم
سلام درود بر همه ی شجریانی ها فقط می تونم اینو بگم
خبر نداشتی ای اب زندگانی من که مرگ تشنه لبی در کنار جوی تو بود
خاک پایت را سرمه چشمانم می کنم ای دردی کش میخانه ی عشق .دوستت دارم .دوستت دارم .دوستت دارم
کل نظرات: ۲۰ - دیدگاههای تأییدنشده: ۰ - دیدگاههای خصوصی: ۴ - دیدگاههای غیر قابل انتشار: ۲
یادداشتی از ایرج زبردست
ایرج زبردست
رباعیسرای معاصر
درود بر استاد شجریان....
صدای استاد شجریان صدای زندگی ست....
آواز استاد شجریان آواز خداست....
صدای استاد شجریان صدای اهوراییست....
حنجره اش هدیه ایست از جانب نور حق....
بی شک استاد شجریان موهبتی الهی ست....
زنده باد استاد آواز ایران زمین تا ابد.....
بدرود تا درودی دیگر....