خدا بیامرزش با این همه شاهکار ماندگار

دوستش داشتم ودارم وخواهم داشت

وقتی کارهای استاد مشکاتیان را می شنوم،دلم می گیرد و اشکم جاری که چرا اینقدر زود کوچ کردند،یعنی دنیا اینقدر براشون تنگ و تاریک بود که ما را تنها گذاشتند.....هرچند ایشون جاودانه هستند ولی نبود جسم خاکیشون غم انگیز است......نام و یادش پاینده باد.....

استاد که رفت ولی اگه گوش داشته باشیم هنوز صدای سنتورش میاد که می گه : ما که رفتیم ولی حوستان به زنده ها باشه که از دست نرن
روحش شاد و فردوس جایگاه شان باشد
برای شادی روح استاد صلوات...

درود بر روح پاک او و امیدوارم جوانان این مرز و بوم راه این استاد گرانقدر را ادامه دهند . ولی قدر داشته هامون رو بیشتر بدونیم

مرسی مرسی مرسی بوووووووووووووووووووووس