حميدرضا نوربخش هنرمند عرصه آواز درباره ظرفيت موسيقی ايرانی برای جذب طيف‌های مختلف مخاطب اظهار كرد:

"موسيقی ايرانی ظرفيت‌های زيادی برای جذب مخاطب دارد. يک اثر موسيقایی با توجه به انگيزه‌های هنرمند و حس و حال او، شكل می‌گيرد. پس نمی‌توانيم بگوييم كه موسيقی ايرانی يک‌نواخت يا غمگين است."

وی ادامه داد:

"اگر در زمان‌هايی رخوت و يک‌نواختی را در موسيقی ايرانی احساس كرده‌ايم بايد عوامل و علل آن را جست‌وجو كنيم. بايد ببينيم برای موسيقيدان چه اتفاقی افتاده است كه دچار بی‌انگيزگی شده است. اين در حالی است كه آثار متعددی در قالب موسيقی ايرانی، با فضای حماسی، شاد، غمگين، كودكانه و... توليد شده است."

خواننده «پنهان چو دل» با اشاره به آثار توليد شده در دوران مختلف تاريخی گفت:

"موسيقيدان عنصری جدای از جامعه نيست و همواره هنرمند هرآنچه كه می‌گويد بازتاب فضای پيرامون‌اش است. اگر در اين مملكت روزی انقلاب اسلامي رخ داده و هيجان و نوعی نشاط و همدلی و يكپارچگی در جامعه ايجاد شده است هنرمند نيز متاثر از اين فضا آثاری با چنين ويژگی‌هايی توليد كرده است و می‌توان آثاری با اين ويژگی‏ها در آن دوران مشاهده كرد."

نوربخش درباره حضور خلاقيت در موسيقی ايرانی ابراز كرد:

"خلاقيت در كار هنری، نياز به انگيزه و بستر مناسب دارد. وقتی رسانه‌ای نداريم كه در آن هنرمند موسيقيی با جامعه ارتباط برقرار كند بنابراين خلاقيتی به وجود نخواهد آمد. زمانی خلاقيت در هنرمند ايجاد می‏شود كه او احساس كند در جامعه مخاطبی برای اثر او وجود دارد. هنرمند بدون حمايت رسانه، بايد هزينه كند و كاری توليد كند تا خود را به جامعه بشناساند. در اين شرايط شناخته‌شدن و مورد توجه قرار گرفتن او نيز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. در نتيجه می‌توان گفت نشر موسيقی ما ورشكسته است."

حميدرضا نوربخش هم‌اكنون دبير يازدهمين جشن خانه موسيقی است.