حرفهای استاد متاسفانه بسیار تکراری است و سئوالات شما قصد نقد ندارند بلکه قصد تعریف دارند!

با تشکر از سایت شجریانی ها و مطالب خوبی که برای ما ارایه می دهند.
من فکر می کنم که اگر خانم مریم مایلند حتما نقد به معنی مخالفت بشنوند بهتر است خودشان دست به قلم بشوند.
بعلاوه مستند اشاره کنند که حرف های آقای متبسم در کجا قبلا گفته شده است تا ما هم بدانیم چرا تکراریست.

سرکار خانم مریم...
ردیف گنجینه‌ی ارزشمند موسیقی ماست که پس از گذر از کوران‌های روزگار اکنون به این شکل به دست ما رسیده است و در این میان نمی‌توان نقش بی‌بدیل استاد شهنازی را نادیده گرفت. یک گفته‌ای آقای درویشی دارند و جالب است: «حال که ما گنجینه‌ی گذشتگان را داریم، آن‌ها را خاک کنیم یا اجرا کنیم؟»
البته بحث ردیف با دیگر آثار گذشته فرق دارد. ردیف نوعاً الفبای موسیقی ما نیز محسوب می‌شود. کسی نمی‌توان ادعا کند که موسیقی ایرانی کار می‌کند، اما در عین حال بگوید، ردیف در کار او جایی ندارد.

گذشته از همه‌ی این‌ها، من به شخصه فکر می‌کنم که جذابیت، گیرایی یا مواردی چون این در ارتباط با یک اثر هنری، کاملاً سلیقه‌ای‌ست. من خودم به شخصه، هر کسی را که دیده‌ام، از بخش «نوا» تعریف کرده است. از سویی دیگر، این سلیقه‌ی آهنگساز است که می‌خواهد با زبان موسیقی، رها شدن کودکی در البرزکوه را بنمایاند.

درباره‌ی مصاحبه هم با شما موافق نیستم. در این گفتگو، حرف‌هایی زده شده که در دیگر گفتگوها نیست. هر چند که البته این موضوع ۱۰۰٪ نیست.

سلام
آیا شاهزاده کنسرت سیمرغ را در شیراز اجرا میکنند؟

خانم فرزانه شما را به استدلال خودتان متوجه می کنم که چقدر سطحی و تهی است :
" شما این کار را دوست ندارید، باشد سلیقه شما محترم.
ولی من خیلی دوست دارم !!! " شما تعصب روی شخص اهنگساز دارید و روی سلیقه خودتان! و اتفاقا من تصور میکنم شما هستید که با با تعصب برخورد می کنید احتمالا از نزدیک با آهنگساز در ارتباط هستید.
مثلا سخنان استاد درباره اینکه چرا این اشعار را انتخاب کردند و اینکه وزن اشعار و رهبری تکراری است واین بسادگی با یک جستجوی ساده در مصاحبه های پیشین قابل بررسی است و من فکر کردم شما به اندازه کافی با اینترنت آشنائید.
شاید به این علت که سئوالات تکراری است جوابها هم تکراری است بهر حال بقیه سئوالات هم بیشتر تبلیغ است برای کنسرت ها و سی دی بجز دو بخشی که راجع به کنترپوان بحث شده.
ضمنا من هم از این کار لذت بردم و به هیچ عنوان قصد زیر سئوال بردن ارزش این تلاش ندارم ولی به ضعم بنده این کار یک ساعته که بخشهائی از آن از کارهای قبلی خود استاد برداشته شده -مثلا قسمت آخر و وصال رودابه و زال از کار ایشان با آقای ناطری تقریبا عینا تکرار شده- تا این حد که روی آن تبلیغ شده نو و شاهکار نیست
و اینکه چند سال زمان برده هم دلیل کیفیت نیست لزوما!!!. حرف من اینست که چهار سال زمان بردن این کار نشان زحمت آقای متبسم ،ولی عقب ماندگی موسیقی ما و موسیقیدانان ماست که توانائی خلق اثر و بقول خودشان جسارت و یا بهتر، دانشش را ندارند. و این رسانه های موسیقی ما هستند که در این عقب ماندگی سهم دارند چون بخوبی به نقد نمی پردازند.
به عنوان مثال
باخ و بتهون در عصر های قبل و موسیقیدانان جوان دیگر هم عصر ما دهها شاهکار می سازند در سطح جهانی ولی مردم و خود آنها به ان اثر نمی گویند شاهکار ! چون هم موسیقیدان و هم مردم درک درستی از ایده آل دارند و چون مخاطب داناست موسیقیدان هم درست نقد می شود و لذا مجبور است دائم خود را بازبینی کند و جرات کوه ساختن از کاه را ندارد!
و این فقط مردم ما هستند که همه چیز را بدون دیدگاه نقادانه صرفا با تمجید محض یا تقبیح محض تفسیر می کنند.
اصلا چرا راه دور ،در همین موسیقی خود ما استاد دهلوی چندین و چند شاهکار دارند که اگر روی آنها تبلیغ می شد و ایشان نیز دسترسی به رسانه داشتند به همین اندازه ،شاید این اثر کمتر به چشم شما می آمد و این قدر ذوق زده نمی شدید.
متاسفانه استاندارد پائین موسیقی ما که نبود نقد درست در آموزش مخاطب بدان دامن زده سبب شده که این کار را شاهکار بنامیم ولی باز از آهنگساز باید تشکر کرد که در حداقل تلاش کرده در این راه.

خانم مريم.اينكه يك جاهايي سيمرغ در موسيقي اش افت مي كند و شاهكار نيست درست.اما به اين مساله دقت كنيد كه سيمرغ از معدود آثاري است كه با اركستري متشكل از سازهاي ملي اجرا مي شود پس بايد به درستي تبليغ شود.اين كه مي گوييد از كاه كوه ساخته اند به نظر من كه درست نيست.اركستر در نقاط اوج آنقدر حماسي و غرور آفرين تنظيم شده كه اثري متناسب با شان شعر مي آفريند.انتقاد درست است و به جاي خود مورد احترام.ولي اينكه شما تنها از در مخالفت وارد مي شويد پسنديده نيست.
در ضمن استفاده از آثار پيشين توسط آهنگساز اصلا نشان دهنده ضعف اثر و آهنگساز نيست.بازهم اگر مخالفتي با نوشته بنده داريد يا آنكه جايي را اشتباه متوجه شده ام نظر بدهيد.

متاسفانه "سیمرغ" اثر آقای متبسم از نخستین روز با هیاهوی تبلیغاتی بسیار زیاد همراه شده، منظور این نیست که اثری بی ارزش یا کم ارزش باشد، ولی در آن اندازه هایی که از آن سخن می رود گران نیست.
شاهد ماجرا هم اهدای القاب گوناگون و پرطمطراقی چون "اپرای سیمرغ" یا "اپرت سیمرغ" یا "پروژه سیمرغ" بود. جالب این جاست که خالق اثر خود نمی دانست آیا فرم کار اپرا است یا اپرت یا چه بسا اوراتوریو!!!
این اثر با تفکر گروه دستان نوشته شده است تب اجرا با گروه های 30-40 نفره در موسیقی ایرانی گریبان این کار را هم گرفت، و نتیجه اش چیزی شد که نمی توان از آن به عنوان اثری قابل ارائه به شنونده حرفه ای قالب کرد. نیازی نیست اثری که در آن 2 خط صدایی متفاوت آن هم در لحظاتی کوتاه به صدا دی میآید را پولیفونیک بنامیم. علم پولیفونی در این اثر جایگاهی بس پست دارد و حتی میزان های دوصدایی اثر قابل شمارش هست. بهتر است به جای تعریف بیهوده،نقد به جا و حرفه ای (البته اگر شخصی جسارت نقد حرفه ای به اساتید را پیدا کند و محکوم به کم دانشی و بی لیاقتی نشود) جواب بسیاری از این چرا ها را در خود خواهد داشت.پیروز باشید و سرفراز.

من به شخصه با این واژگان مخالفم. متوجه نمی‌شوم که واژه‌ی «شاهکار» چیست و چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟ اگر به لحاظ تئوری، ویژگی‌های اثری که «شاهکار» است، تعریف شده، لطفاً بفرمایید تا ما هم بدانیم.

این صرفاً یک سلیقه‌ی شخصی است. ممکن است با بخش‌هایی از هر اثری ارتباط کامل برقرار نکنید، با بخش‌هایی دیگر بالعکس. این یک امر صرف نیست که شما اگر با بخشی از یک کار ارتباط برقرار نکردید یا درجه‌ی آن کمتر از بخش‌های دیگر بود، بگویید این اثر، شایسته نیست. حال هر اثری، چه سیمرغ چه دیگر آثار.

افزون بر آن، اینکه بگوییم حد یک اثر، این هم از آن دست صحبت‌هایی است که نمی‌توان استدلالی برایش مهیا کرد. این حد را چه کسی تعیین کرده؟! این حد کجاست؟ درجه‌ی آن چیست و چه وزنه‌ای دارد؟ این‌ها تماماً پرسش‌هایی است که به نظر نمی‌آید بتوان برای آن استدلال آورد. این هم سلیقه‌ی شخصی است.

اما بدتر از همه، اگر ما بخواهیم سلیقه‌ی خودمان را به عمومیت یک اثر هنری یا عمومیت جامعه‌ی شنوندگان بسط دهیم، دیگر باید اذعان داشته باشیم که به سطح شنیدن نظرات گوناگون نرسیده‌ایم. باید بتوانیم نظرات گوناگون را در عین اینکه آن‌ها محترم است، بشنویم. قطعاً نظر ما هم در اینصورت محترم خواهد بود.

از يكي از شاگردان استاد ايرج به نام كامران شاه ولايتي اخيرا آلبومي به بازار ارائه شده كه به قول آقاي متبسم همه زيبايي ها و خلاقيت ها و نوآوري هاي لازم رو ميشه در اون ديد. يه ترانه واقعا فوق العاده در اون خونده شده به اسم "همسفر باش" كه نه تنها كاملا تو دستگاهه بلكه به دليل ريتم جالبي كه داره خواننده رو به سمت خودش مي كشه.
كاش شاگردان آقاي شجريان هم به جاي تقليد صرف و چشو بسته از استاد شجريان اندكي به خلاقيت و نوآوري و بيرون جستن از چارچوب هاي تكراري فكر مي كردند.

سلام بر همگی
اظهار نظر جالب دکتر محمد اصفهانی در مصاحبه با حبرگزاریها :
ایرج صاحب بهترین صدا و بزرگترین آواز خوان تاریخ ایرانه . استاد شجریانم خوبه ولی من از کارهای بعد از دهه هفتادش خوشم نمیاد و نمیتونم با اونا ارتباط برقرار کنم!

استاد بی نظیر است

سلام .... چند درصد امكان داره dvd تصويري سيمرغ بياد به بازار؟؟؟

مصاحبه قشنگی بود دستتون درد نکنه.ضمنا من موفق شدم این کار زیبا و ازشمند را در هرلن هلند ببینم.کار خارق العاده است و امیدوارم لوحه تصویری بلو ری آن به زودی بیاید.ضمنا حرفهای استاد در مصاحبه تکراری نیست همانطور که هیچ وثت کار تکراری نمیکنن.

انصافاشاهنامه اگر خواندنی بودخود استادشجریان در 45 سال میخواند. همایون هم به جای این کارهای پر زرق وبرق برود روی کاری مثل دستان یاآستان جانان کار کند.وآبروی استاد رانبرد.